[โหลดโหด]
 
 
ดูเหมือนตั้งแต่เปิดเทอมมา
บล็อคของฉันจะกลายเป็นที่บันทึกเรื่องราวของเด็กชั้น ม.6 ไปแล้ว
และจากเอนทรี่ที่แล้ว
 
การเข้าค่ายที่โรงเรียนทำให้ฉันได้ภาพอีกหลายภาพ..
 
 
โรงเรียน ที่เป็นเหมือนโรงแรม
 
 
 
โรงเรียนของฉันเป็นโรงเรียนเอกชน เปิดมาได้ 17 ปี
ไม่ค่อยมีคนรู้จัก จะนั่งรถแดงมาทีนั้นเป็นปัญหามาก
 
"อยู่ตรงไหน"
"แถวๆปรินส์ ดาราค่ะ แถวๆ สันป่าข่อย"
"แถวนั้นมีโรงเรียนด้วยเหรอ?"
"มีนะคะ เอ่อ.. ตรงแถวๆซายูริอ่ะค่ะ"
"อ๋ออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ"
 
ฉันสาบานได้ว่า
ทุกครั้งที่บอกว่าโรงเรียนฉันอยู่แถวซายูริ ทุกคนจะอ๋อกันหมด
 
ซายูริคอมเพลกซ์ คืออาบอบนวดชื่อดังพอสมควรในละแวกนั้น (55+)
และเวลานั่งรถแดง เขามักจะพาเราไปส่งที่ซายูริ
 
ทั้งที่โรงเรียนฉันไม่ได้อยู่ตรงนั้น จึงต้องลำบากเดินเท้าเข้าโรงเรียนต่อ - -
 
 
ก่อนที่จะได้ชมรูป
อธิบายคร่าวๆก่อนว่า มีอยู่สองตึก ตึกเก่ากับตึกใหม่ หรือตึกอนุบาลกับตึกมัธยม
โรงเรียนฉันเปิดตั้งแต่ เตรียมอนุบาล - ม.6 เลยทีเดียว แต่เด็กไม่เยอะเท่าใดนัก
ที่พักจึงแบ่งได้ว่า ตึกเก่าสำหรับผู้หญิง และตึกใหม่สำหรับผู้ชาย
อย่างไรก็ตาม ตึกที่พวกฉันเรียนและใช้กิจกรรมทุกวันคือตึกใหม่
 
 
ในคืนวันแรก มีกิจกรรมอันยิ่งใหญ่และทรงเกียรติ
 
 
 
 
 
ใช้บริเวณโถงกว้างของตึกใหม่
 
 
 
การได้อยู่โรงเรียนตอนกลางคืน
ทำให้ฉันได้ค้นพบว่า...
 
 
 
 
 
 
 
พวกเขาใช้ไฟสีทองทั้งโรงเรียน ซึ่งมันช่างคลาสสิคอะไรเยี่ยงนี้ = =
 
 
ฉันยืนมองตึกนอนของตัวเองเบื้องหลังสระว่ายน้ำจากตึกใหม่
ดูดีทีเดียว ความง่วงพุ่งขึ้นอลังการ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
พอครูปล่อยกลับ ทุกคนต่างมุ่งหน้าไปสู่ที่นอน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
สวนหย่อมเล็กๆข้างสระว่ายน้ำ และริมทางเดินที่ตรงเข้าสู่ตึก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
โอเคเรามาถึงตึกเก่ากันแล้ว
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
โถงกินข้าวของน้องก็มีไฟอันสุดแสนโรแมนติก = =  (นี่ขนาดเปิดไม่ครบทุกดวง)
 
 
 
 
 
.
.
.
.
 
ตึกนี้มีสามชั้น
และบันไดขั้นเล็กมากกกกกกกกกกกก ลากสังขารขึ้นกันสนุกสนาน
และดูสภาพแต่ละชั้น
 
 
นี่คือชั้นสอง เป็นชั้นของน้องๆอนุบาล
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 

 
 
และ ณ ชั้นสาม ของน้องประถมต้น
พวกเรานอนกันที่นั่น
 
 
 
 
 
 
ขึ้นมาถึงปุ๊ป สติหลุดลอยทีเดียว
บรรยากาศน่านอนมากถึงมากที่สุด 555
 
แถมรูปตึกใหม่เมื่อถ่ายออกมาจากตึกเก่า
 
 
 
 
ในวันถัดมา
 
 
พวกเราถูกบังคับให้ตื่นเช้า(มาก) เป็นเรื่องที่น่าหดหู่เสียจริง
ก่อนตอนเช้าจะทำกิจกรรมที่ดูดเรี่ยวแรงไปจนหมดไม่เหลือให้ภาคบ่ายเลย
นั่นคือกีฬากลางแจ้ง
 
ถึงมันจะมีลูกโป่งน้ำสารพัดชนิดแต่ไม่ช่วยให้เย็นขึ้นเลย!
ฉันจึงปลีกตัวออกมาเก็บรูปต่อ
 
บริเวณสนามฟุตบอลคือที่จัดกิจกรรม
ข้างๆคือสนามเด็กเล่นของเด็กๆ ซึ่งติดอยู่กับตึกเก่า
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 

 
 
 
ส่วนนี้สวนหย่อมทางเดินเล็กๆเลียบสระว่ายน้ำ
 
 

 
ฉันรักมุมนี้อย่างไม่มีเหตุผล 555
 
 
 

 
พอจบออกไปแล้วฉันคงจะคิดถึงตรงนี้มาก
 
 
 
 
อีกมุมมองหนึ่งที่ถ่ายออกมาจากตึกเก่า
ตรงที่ฉันถ่ายนั้นมันช่างเป็นชัยภูมิที่สะพัดไปด้วยลมเย็นขั้นเทพ
ฉันนั่งแช่อยู่นานทีเดียว!
 
 
 
 
 
หลังจากมื้อเที่ยง ซึ่งเป็นข้าวมันไก่
นั่นคือการพักเที่ยง พวกเรากับมาที่ตึกมัธยม
 
 

หรือตึกที่ฉันเคยกล่าวถึงไว้ในเอนทรี่นี้

ที่ว่าต้องขัดพื้นในวันเปิดเทอม  http://chavarina.exteen.com/20110518/entry

 

 

 

ท้องฟ้าสดใส และแดดยามบ่ายที่ร้อนแรง...

 

ภาพนี้ฉันนอนถ่าย นั่นคือเสาธงชาติที่ไม่ได้ชักธงขึ้น - -

 

และบุคคลหน้าเดิมๆที่ประพฤติตัวแบบเดิมๆ

 

แค่ 1 วัน กับ 1 คืนก็เดี้ยงแล้ว

 

 

มือเย็นวันนั้นพวกเราทำกันเอง

ซึ่งต้องวิ่งไปเอาวัตถุดิบกันเอง โดยมีเวลาจำกัดให้สามสิบวินาที
เมนูที่ต้องทำคือผัดพะแนง และต้มจืด
 
และความบรรลัยก็ได้เกิดขึ้ัน
 
 
พวกคุณจะทำต้มจืด แต่หยิบขึ้นช่ายมาต้นเดียว?
และเหมือนพวกคุณต้องการกะเพรา แต่หยิบโหระพามา?
 
 
 
.....
 
อย่างไรก็ตาม พวกเราผ่านพ้นมื้อเย็นนั้นมาได้
พร้อมกับพายุที่เข้ามาเยี่ยมเยือน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
ฝน ลม ฟ้าแลบ ฟ้าร้อง ฟ้าผ่า สารพัด
สนุกสนานทีเดียว
ทำเอาทั่วบริเวณเปียกชุ่มไปหมด ตกตั้งแต่เย็นถึงตอนดึก
 
 
ฉันมีโอกาสได้เข้าไปบันทึกภาพห้องเรียนของฉัน ณ ตึกใหม่ยามค่ำคืนด้วย
 
(รกตลอดเวลา)
 
 
 
อย่างไรก็ตาม
นี่คือ.. คืนสุดท้ายท่ามกลางฝนพรำ..
 
 
....
..
 
.
 
 
 
.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
และเช้าวันใหม่ที่ฝนพรำเช่นกัน - -
มื้อเช้าวันนี้ต้องเดินไปซื้อของเองที่ตลาด! พระเจ้า!
 
 
 
อย่างไรก็ตาม ฉันรู้สึกชื่นชอบบ้านร้างสไตล์ยุโรปหลังหนึ่งตรงหน้าปากซอยมาก
ดูคลาสสิคอีกแล้ว - -
 
 
 
มันคือบ้านร้าง
ปล่อยไว้เฉยๆเลยล่ะ
โรงเรียนเคยให้มาถางหญ้าทีนึงเมื่อหลายปีก่อน
 
 
หลังจากได้ของกินมา ก็เดินเรียงกันเป็นสายกลับโรงเรียน
 
 
 
ชุ่มฉ่ำจนวินาทีสุดท้าย
 
 
นี่คือค่ายคุณธรรมครั้งสุดท้ายของฉันแล้ว
ตอนแรกไม่มีกะจิตกะใจจะเข้าเลยล่ะ เข้าทั้งที เข้าที่โรงเรียน?
น่าเบื่อทีเดียว
 
 
แต่พอคิดไปคิดมาแล้ว
ถ้าไม่เข้าที่โรงเรียน ก็คงไม่ได้เห็นบรรยากาศโรแมนติกอลังการขนาดนั้น - -
รวมถึงมุมแปลกๆอีกหลายมุมที่ไม่เคยเห็นตั้งแต่อยู่ที่นี่มา 16 ปี
 
 
 
 
 
เก็บตกเล็กๆกับภาพโลโมในตึกอนุบาล = =
 
 
ใช้ภาพโลโม พระเจ้า ฉันล่ะรู้สึกทึ่งและมันก็เพิ่มความคลาสสิคเข้าไปอีก
 
 
 
 
และอันนี้ค่อนข้างไร้สาระในสายตาของคนหลายๆคน
 
 
ฉันวางแก้วน้ำเป็นรูปดาวแคสสิโอเปีย !!!!! เย้!!! ว้ากกกกกก !!!! ฮ่าๆๆๆๆๆ !!!!!
 
 
 
 
 
 
 
 
.....
 
ขอบคุณหลายคอมเม้นในครั้งก่อนนะคะ
อยู่ ม.6 แล้ว อยากทำอะไรก็ทำ!
 
และฉันสัญญาว่า
เอนทรี่หน้าจะเว้นเรื่องโรงเรียนไปสักระยะหนึ่ง 55555
 
 
 
 
THE END

Comment

Comment:

Tweet

รูปสวยจัง

#1 By katak on 2011-06-08 07:56